Brygada Kryzys - Subway Train

22:23, wczoraj
Jadę pociągiem relacji Kraków-Świnoujście, na zewnątrz mrzawka. Na pustym korytarzu syszę tylko jednostajny stukot pociągu. Konduktor zaczepia mnie palącego papierosa. "Niech pan zgasi papierosa, to może komuś przeszkadzać", "Przecież tu nikogo nie ma" - odpowiadam. Płacę podatki, czasem i nawet mandat muszę zapłacić, bilety kupuję - porządnym obywatelem jestem, więc zgasiłem papierosa. No i są już Katowice, Qubus Hotel - Wielki Brat. Mrzawka jest niezadowolona, zmienia się w regularny deszcz. Ludzie przemykają na ulicach, pod murami, pod parasolami. Pociąg przeskakuje, resory trzeszczą, wagon się chwieje. "Peron 5" informuje mnie niebieska tabliczka z białym napisem. Znów trochę się chwieje, znów trochę trzeszczy i skrzypi. Nagle wjeżdżamy na stację. Tłum ludzi, bałagan, szarość. Grupki dzieci wciskane przez rodziców do wagonów przez okna, na zmianę z latającymi walizkami. Znów zapalam papierosa, bo ja niedopałków nie szanuję. Albo się nie wypali, albo się wypali. Taki niedopałek to mi się z ludźmi pięknie kojarzy. Wypalony to wypalony, niewypalony to niewypalony, a niedopałek to taka szara masa. Stoję i tak sobie rozmyślam, gdy nadjeżdża kolejny szemrany dupowóz, skrzypiący i jęczący niemiłosiernie, cały pobazgrany i śmierdzący wylanym piwem. Siadam na bardzo niewygodnych siedzeniach, takich profilowanych, czerwonych. Wiem, że mogę zasnąć, bo jedyne co może znaleźć przy mnie złodziej to 10 zł, dwa papierosy i zdezelowany telefon. Wiem też, że nie obudzę się w jakimś niewiadomym miejscu, bo pociąg jedzie tylko do Gliwic. Coś mi strzeliło w biodrze, gdy zbiegałem po schodach w dół do przejścia pod peronami. Kulejąc przemykam na Plac Piastów, sok w sklepie, bo kac o 23 to coś niezwykłego. Zamykam drzwi, zapalam światło i ostatniego papierosa w paczce. Rozbieram się i leżąc palę, bo ja w łóżku lubię palić. Zamykam oczy i w sumie to nic nie pamiętam, a piszę to tylko dlatego, żeby móc sobie przypomnieć.