Björk - The Anchor Song

Chciałbym chodzić parkowymi alejkami ze słuchawkami na uszach, które wytłumiłyby dźwięki na zewnątrz. Wtedy słuchawki wpuszczałyby do moich kilku centymetrów sześciennych własnego, całkiem prywatnego lorem ipsum, dźwięki starannie wyselekcjonowane z gąszczu pomyłek.
Moje łóżko stało się mi obce. Jest całkiem chłodne i już na mnie nie czeka. Prześcieradło kołtuni się pode mną, a kołdra zamiast mnie oblegać ucieka gdzieś w kąt między ścianami. Może to moja wina, bo jestem nocami zbyt brutalny.
Czasem jestem kometą na orbicie, gdy sunę alejkami zostawiając za sobą warkocz w postaci kłębów wydmuchiwanego dymu. Czasem się nim duszę i tracę orientację, przez co staję się zagubionym obiektem według astronomów. Po chwili konsternacji i głupich spojrzeń dookoła na pozostałe obiekty niebieskie, wsuwam okulary na nos i sunę dalej, aż do zmroku. Wtedy nie sunę alejkami. Wtedy się spieszę i wracam do swojego zimnego łóżka.