Immanu El - Under Your Wings I'll Hide

Siedzę w starym fotelu i piję kawę z kubka, który był prezentem od BP. BP to takie małe państewko, które czasem coś sknoci, ale ogólnie jest w porządku, bo ma zielone logo i fajne kubki można dostać w ichniejszych placówkach. Kubki są kolorowe i przedstawiają uśmiechniętych przedstawicieli różnych europejskich państw. Przy okazji stereotypowo przedstawiają każde z państw, np. Włochy po takiej małej ofercie edukacyjnej z kubka ja osobiście wziąłbym za państwo, w którym gra się jedynie w piłkę nożną, jeździ na skuterach, pije wino i je spaghetti. Wiem to i jestem w pełni świadom, że stereotypy są potrzebne w każdej społeczności, jako wentyl bezpieczeństwa, jednak przy tej wiedzy jestem również świadom niebezpieczeństwa jakie niesie za sobą fałszywe przedstawienie danej społeczności przy pomocy stereotypu jako narzędzie. Jednak dzieci lubią kolorowe przedmioty, dorośli lubią "darmowe" kolorowe przedmioty, a tacy ludzi jak ja nie lubią BP jako wszechmocnego państewka na globalnym rynku. Oczywiście powyższe kilka zdań to subiektywna forma oceny, połączona z muzyką Immanu El jest to wręcz trochę żalu przeklikanego z głowy na klawisze. Jednak najbardziej w tym wszystkim przykre jest to, że piję z kubka marki BP, chodzę w koszuli marki H&M, noszę buty marki Adidas, piszę na komputerze marki Acer, palę papierosy marki Imperial Tabacco, piję kawę marki Nescafe. Jestem chodzącą reklamą i raczej nic nie jestem w stanie z tym zrobić. Na sam koniec przytoczę słowa Slavoja Żiżka: "Jesteśmy plantacjami buntu bez ryzyka, bez winy, dla świętego spokoju". Jestem plantacją buntu, bez cienia szans na realną zmianę zastanej rzeczywistości, hodowaną na globalnym poletku.